Pokazywanie postów oznaczonych etykietą creme brulee. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą creme brulee. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 22 grudnia 2016

Boże Narodzenie - słodkie przepisy


Przy świątecznym stole nie może zabraknąć słodkości. A już na pewno nie zapomnijcie o nich w te przytulne, grudniowe wieczory, kiedy wszystko już się wyciszy, bożonarodzeniowe światełka będą delikatnie połyskiwać i usiądziecie odpocząć pośród miękkich koców i poduch.
Przygotowałam dla Was zestawienie rozkosznych zimowych smakołyków. Zróbcie pyszny prezent swoim najbliższym i koniecznie sobie samym!


          Crème brûlée z żurawiną i białą czekoladą                          Karmelowy eggnog
               Fondant czekoladowy - lava cake                       Sosnowy crème brûlée z jałowcem

                 Piernikowe ciasto marchewkowe                                  Torta della nonna

 



 



piątek, 12 lutego 2016

Walentynki - na słodko


" I want do do with you
what spring does with cherry trees."
 /P.Neruda/

Poniżej znajdziecie kilka walentynkowych słodkich przepisów. Pełne są kwiatów i czułości. Rozpłyńcie się z rozkoszy. 

                                 Różany crème brûlée             Trufle w pudrze z fiołków, hibiskusa i róży
                        Ciasteczka z różowym pieprzem                  Czereśniowe tiramisu

                      Ciasto z figami i solonym karmelem                Pavlova z owocami

* Owoce z tiramisu i pavlovej z powodzeniem możecie zastąpić truskawkami i borówkami. Są dostępne w wielu sklepach.

niedziela, 15 lutego 2015

Różany crème brûlée






Rosarium.
Odwieczna fascynacja kwiatami - i obdarowywania ich pięknem ukochanych. Od orientalnego wschodu po chłodną północ.
Skomplikowane dusze florystyczne, boskie geometrie płatków, oszołomienie kwitnienia!
Zanurzałam dłonie w koszach pełnych jasnych, suszonych pąków róż na suku w Damaszku; przechadzałam się pomiędzy ciemnymi, aksamitnymi jak klęczniki katedr alejami różanymi w austriackim Baden. Rozpływałam się w miodowym absolucie skromnych przekornie i białych, drobnych płatków róż w prowansalskim Grasse. Istnieją tysiące twarzy róż, ich aromatów, od kadzidlanych, ciężkich, po subtelnie słodkie i rześkie.

Dzisiaj w moim domu stoją dwa różane bukiety - pełnych czerwonych kwiatów, rozkładających ochoczo swoje płatki jak czerwończyki płomieńce ku słońcu oraz ten z niewielkimi główkami, zaróżowionymi ledwie jak młode dziewczęta w swoje pierwsze święto miłości.

Obdarowujcie się, buszując dłońmi w nieskończoności różnorodności różanych płatków.
Hodujcie prywatne ogrody, bujne i wonne.
Kochajcie.



Różany crème brûlée z wanilią 
(4 porcje)

- 200 ml śmietanki 36%

- 200 g mascarpone
- 4 żółtka
- 2/3 szklanki cukru trzcinowego
- ziarna z 2 lasek wanilii
- 2-3 łyżki wody różanej
- drobny biały cukier do posypania



1. Śmietankę podgrzewamy delikatnie razem z mascarpone, mieszając, aż się połączą. Dodajemy ziarna wanilii i wodę różaną. 
2. Żółtka ucieramy z cukrem, starając się ich nie napowietrzyć. 
3. Masę śmietankową lekko studzimy, łączymy z żółtkami. 
4. Krem przelewamy przez sitko do żaroodpornych ramekinów, wstawiamy do naczynia wypełnionego do połowy ciepłą wodą. 
5. Pieczemy w kąpieli wodnej przez 40 minut w 140 stopniach. 
6. Wystudzony crème brûlée odstawiamy do lodówki na min. 4 godziny. 
7. Przed podaniem posypujemy cukrem i karmelizujemy za pomocą palnika.


Ten oraz inne przepisy na walentynkowe afrodyzjaki znajdziecie w magazynie Małopolski Apetyt.


czwartek, 11 grudnia 2014

Crème brûlée z żurawiną i białą czekoladą





Taki czas. Wyczekiwania, budzącego się od nowa co rano, kiedy jeszcze z kołdrą na ramionach opieram brodę o parapet i wyglądam przez okno, czy już spadł śnieg. Ale nie, niestety, Kraków jeszcze nie schował nosa w puchowym szaliku. Od czasu do czasu pociesza mnie tylko oszronionymi gałązkami i migotliwymi światełkami ulic. 

W witrynach sklepów szukam swetrów o skandynawskich wzorach, rozczulam się nad wydzierganymi pingwinami w czapeczkach z pomponem, przyklejam się do szyb, za którymi piętrzą się słoje ze świątecznymi cukierkami i czekoladkami. Zapadając się w kazimierskie kanapy zamawiam gęstą, gorącą czekoladę z górą bitej śmietany. 

Ale śniegu nadal nie widać, pomimo całego kuszenia i czarowania. Zasypuję więc żurawinę drobnym cukrem - wygląda zupełnie jak przyprószona śniegiem - i mieszam w garnku, w tej mojej małej zimie. Lukruję pierniki, malując po nich jak mróz. Za kilka dni zawisną na choince.

Bo jeśli nie ma prawdziwej pięknej zimy, można ją stworzyć u siebie w domu. Nikt inny za nas tego nie zrobi. Czas podwinąć rękawy, oblizać wąsy z eggnog'u i przeżyć najbardziej magiczny czas w roku.





Crème brûlée z żurawiną i białą czekoladą (ok. 6 porcji) 
(*przepyszne!!!)

- 400ml śmietanki 30%
- 250g mascarpne
- 4 żółtka
- 200 g białej czekolady 
- 50 g drobnego cukru
- 30 g cukru wanilinowego
- esencja waniliowa 

- 300 g świeżej, surowej żurawiny
- 300 g cukru
- *3 cm kawałek imbiru

Żurawina:

1. Umytą i osuszoną żurawinę zasypujemy cukrem i gotujemy w garnuszku o podwójnym dnie, aż większość płynu odparuje, a konfitura stanie się szklista i gęsta.
*2. Do gotowej żurawiny dodajemy utarty drobno imbir.

Crème brûlée:

1. Śmietankę, mascarpone i esencję waniliową podgrzewamy na małym ogniu. Dodajemy 120 g białej czekolady, mieszamy, aż się rozpuści. Studzimy.
2. Żółtka ucieramy z cukrami.
3. Do żółtek dolewamy śmietankę, mieszając nieustannie.
4. Na dnie żaroodpornych ramekinów układamy po dużej łyżce żurawiny. Zalewamy masą, pozostawiając ok 2 cm wolnego miejsca od góry.
5. Ramekiny ustawiamy w blasze napełnionej wodą mniej więcej na wysokość konfitury żurawinowej. Pieczemy przez 40 minut w piekarniku nagrzanym do 140 stopni.
6. Krem odstawiamy do wystudzenia, a następnie do lodówki na ok. 3-4 godziny.
7. Zimny krem polewamy pozostałą czekoladą. Możemy bardzo delikatnie przypiec ją palnikiem z wierzchu.



piątek, 5 lipca 2013

Miętowe zauroczenie - Mięta RestoBar recenzja






Na dobry początek słonecznego, jagodowego lipca wybraliśmy się na nasz wspólny imieninowy obiad. Cudowny ciepły dzień sprzyjał odpoczynkowi na werandzie z zimnym prosecco w dłoni. 
Mięta jest jednym z nielicznych miejsc w Krakowie, gdzie naprawdę ciężko nam się zdecydować, co chcemy zjeść tym razem - restauracja trafia w nasze osobiste upodobania.

Zamówiliśmy małże duszone w porach w sosie serowym. Ktoś, kto twierdzi, że sera nie powinno się mieszać z owocami morza, jest w ogromnym błędzie. Były to najlepsze muszle, jakie można spotkać w Krakowie - a konkurencję miały sporą, bo te z mekki muli, Belgii i najświeższe na świecie na Chorwacji. Delikatne pory al dente zanurzone w oszałamiającym sosie ze świeżą natką, do tego mięsiste małże to droga do kulinarnego satori. (Tutaj pasuje całkiem niezłe Vinho Verde, o bogatym owocowym aromacie i lekkim mineralnym posmakiem.). Bardzo gratuluję kucharzowi, który stworzył to danie. Śmiało może stać się wizytówką restauracji.
Zamówiliśmy też sałatkę z wędzonymi krewetkami, co było miłą smakową odmianą od standardowo smażonych z czosnkiem lub ugotowanych. Dobrym połączeniem było też mango i kiełki słonecznika. Niestety, wbrew opisowi, nie było marynowanych papryczek.
Niemniej sałata jest ciekawa, orzeźwiająca, ale i sycąca zarazem. 
Pizza walczy o pierwsze miejsce z inną, opisywaną już przeze mnie restauracją. Wygrywa imponującym, świeżym sosem, optymalną ilością składników i smakiem. Jednak małym dysonansem są brzegi; o ile ciasto pod składnikami jest idealnie cienkie i delikatne, o tyle brzegi wysychają i przypiekają się nieco za bardzo.

Poza powyższymi potrawami, które polecam serdecznie, warto też spróbować subtelnych, delikatniutkich pierogów z gruszką i serem pleśniowym, niegdyś podawanych z szałwią, obecnie z miętą. W karcie były też warte uwagi pierogi z tuńczykiem i awokado. 
Bardzo tęsknimy też za makaronem oraz pizzą z grzybami leśnymi. Były mistrzowsko doprawione, bogate w smaku i naprawdę wyjątkowe. Odwiedzamy Miętę z cichą nadzieją, że te dania pojawią się w karcie na nowo.

Jeśli chodzi o desery, podawany jest tu najlepszy creme brulee w tym mieście. Aksamitny, z pomarańczową nutą i chrupiącą karmelową skorupką powinno się sobie fundować na poprawę humoru.

Długo czekałam, aby napisać recenzję Mięty. Na początku, kiedy przychodziliśmy, było rewelacyjnie, później była chwila, gdy smaki stały się przeciętne, a i obsłudze nie zależało najwyraźniej na gościach. Doczekałam się momentu, kiedy znowu jest wspaniale. Wszyscy się tu najedzą: i wegetarianie i fani mięsa. Mięta odzyskała aromat, a kelnerzy werwę i uśmiech. Dzięki temu goście również.